asma

X

asma


	شعر جدید زمین اگر نچرخد آسمان به همین رنگ می میرد ستاره ها به همین نشان بی مصرف می مانند و پرندگان در نقاط مختلف معلق! تنها زمین اگر نچرخد باد چادر سیاه تو را در کدام شعر تکان بدهد *** زمین چرخیده چرخیده چرخیده. . . رسیده به استخوانم! \|+\| نوشته شده توسط korosh در سه شنبه بیست و نهم خرداد 1386 \|


	شعر جدید کنج ایوان خستگی هام ساعت هاست گنجشکی به تنهایی دانه می چیند باران باران با ... هرچه بیشتر کز می کنم هیچ احتمالی از این همه تکرار آب نمی خورد ***** جزیره ی لب ایوان متلاطم شده از تنهایی که بی امان کز کرده و باران هم چنان هم چه نان ... هم** \|+\| نوشته شده توسط korosh در چهارشنبه بیست و دوم فروردین 1386 \|


	شعر جدید این همراه بدوی نه از دل کوه ها نه از وحشت جنگلها تنها از آغوش تو می آید و این ابرها می توانند رم کنند وقتی خورشید از شرم در آغوش من غروب می کند چشمانت را ببند باید از آغوشی بی تاب راهی شویم \|+\| نوشته شده توسط korosh در جمعه بیست و دوم دی 1385 \|


	برای دختری که مادرش... پنجره لازم است گلدان لازم است حتی همین لبخند به انتظار اکتفا نکن تازه ترین کفشهایت را بپوش بگذار پیاده رو ها ایستگاه ها آرام آرام نفس بکشند خستگی این اطراف معلوم نیست کی سر قرار برسد! \|+\| نوشته شده توسط korosh در شنبه چهارم آذر 1385 \|


	برای روز هایی که دلخوش ماندن بودم می روم ! تا تورا با طعم دلتنگی هم چشیده باشم در گستره ای از فراموشی به دست باد های ولگرد سپرده ام تورا وخودم را به بادبانی که هنوز آبستن توست به شوری که دریا گرفته از دامن تو دوره ام کردند غربت دستانی که امشب میهمان توست ! \|+\| نوشته شده توسط korosh در جمعه بیست و یکم مهر 1385 \|


	بند از بندش که جدا کنی به سگهای بسیاری بدهکار است گربه ای که موش می دواند \|+\| نوشته شده توسط korosh در جمعه بیست و یکم مهر 1385 \|


	تو را با امواج فارسي خليج تنها مي گذارم مبادا لنج ها از چشمان دريا بيفتند كنج ساحل ودرخيرگي غروب به جا شواني فكركنند كه اين شبها حال مناسبي براي صيد عروس دريا ندارند تنها مي گذارم براي خانه هاي گلي تا هرشب منتظر عروسي بمانند كه از غربت قايقي به گل نشسته باز گشته تورا براي صخره ها تا ياد بگيرند كودكان دريا احتياج به شنهاي بيشتري دارند تو را براي شاعري كه از لكنت كودكانه آب تا قل قل اين قليا ن خا كخورده شناوراست \|+\| نوشته شده توسط korosh در جمعه بیست و یکم مهر 1385 \|


	شعر جدید ( تقدیم به آن روسپی بزرگوار) پای همین بیراهه بنشین گاهی همه راه باید عمر کرد بی هیچ تاملی به مقابل فکر کن در امتداد داد افق صدایی از شلیک بلند نخواهد شد جز آنکه سینه کش راه در پی افتادن باشد بنشین. \|+\| نوشته شده توسط korosh در شنبه هفتم مرداد 1385 \|


	با همین یکی دو کلمه آغاز نمی شود و به پایان هم نمی رسد کلمات رویایی در خور یک صفحه یا یک دفتر نیستند روزی متولد شده اند از قرار انسانها قرار نیست به پایان برسند.... در آغاز کلمه بود کلمه نزد خدا بود کلمه ... \|+\| نوشته شده توسط korosh در سه شنبه یازدهم بهمن 1384 \|